Zmierz, dopasuj, wydrukuj. Projekt pod twoje rzeczy.

Narysuj prosty szkic

Nie musisz zaczynać od programu do modelowania. Wystarczy kartka, ołówek i widok z góry oraz z boku. Zaznacz to, co ma znaczenie: szerokość półki, głębokość szuflady, położenie kabla albo kształt przedmiotu wkładanego do uchwytu.

Odróżnij wymiar zewnętrzny od przestrzeni wewnątrz. Organizer musi zmieścić się w szufladzie, ale jego przegródki powinny pomieścić przedmioty. Grubość ścianek zajmuje część dostępnego miejsca.

Mierz tam, gdzie elementy się spotykają

W przypadku osłonki na doniczkę istotna będzie jej najszersza część, a nie tylko średnica dna. Przy uchwycie na telefon zmierz urządzenie razem z etui. Przy przejściu na przewód uwzględnij, czy przez otwór ma przejść także wtyczka.

Zapisuj pomiary z jednostkami. Powtórz najważniejszy pomiar i sprawdź, czy niczego nie zasłania wystający rant lub zaokrąglenie. Zdjęcie z zaznaczonym miejscem pomiaru bywa przydatniejsze niż sama lista liczb.

Zostaw przestrzeń na wygodne używanie

Przedmioty, które na ekranie idealnie do siebie przylegają, w praktyce mogą być trudne do złożenia. Wymiary gotowego wydruku zależą między innymi od przygotowania modelu i ustawień drukarki. Nie istnieje jeden zapas, który sprawdzi się w każdym połączeniu.

Pomyśl również o dłoniach. Czy da się wyjąć klucze z tacki? Czy palce mieszczą się przy pokrywce? Czy kabel można odpiąć bez przesuwania całej podstawki? Funkcjonalność to więcej niż zgodność wymiarów.

Sprawdź skalę w slicerze

Po otwarciu pliku porównaj jego rozmiar z notatkami. Niespodziewanie mały lub duży model może oznaczać problem z jednostkami albo eksportem. Zanim ustawisz skalę, upewnij się, że rozumiesz przyczynę różnicy.

Zmiana tylko jednego wymiaru może zniekształcić projekt. Okrągłe otwory staną się owalne, a proporcje części ulegną zmianie. Do świadomych poprawek geometrii najlepiej wrócić do edytowalnego projektu, jeśli go masz.

Nadaj wersjom czytelne nazwy

Zachowaj pierwszą próbę i krótko opisz wynik: „za ciasno przy etui” albo „pasuje, potrzebne miejsce na wtyczkę”. Nazwij kolejne pliki tak, aby rozróżnić warianty. Po kilku poprawkach łatwo pomylić ten sprawdzony z wcześniejszym eksperymentem.

Gdy przedmiot pasuje i wygodnie się go używa, zapisz projekt slicera. W przyszłości szybciej odtworzysz udany wydruk.